Krótka odpowiedź
React Native jest zwykle lepszym wyborem produktowym, gdy iOS i Android współdzielą ten sam model biznesowy, backend i większość user journeys. Native Swift/Kotlin ma większy sens, gdy platform-specific behavior, hardware integration albo krytyczny moduł performance jest rdzeniem produktu.
Najmocniejsza architektura bywa hybrydowa w dosłownym sensie engineering: wspólny React Native product surface i native modules tylko tam, gdzie dają mierzalną wartość.
Decyzja 1: ile logiki produktu jest naprawdę wspólne?
Jeżeli accounts, orders, bookings, payments, content, workflows i większość ekranów są koncepcyjnie takie same, dwa osobne stacki aplikacji duplikują pracę produktową. React Native pozwala jednemu zespołowi utrzymywać wspólny surface i nadal integrować platform APIs.
Decyzja 2: gdzie realnie jest performance risk?
Nie pytaj, czy „React Native jest szybki”. Nazwij workload: startup, długie listy, animation, media, maps, camera processing, Bluetooth, background work czy inna integracja natywna. W wielu produktach bottleneckiem nie jest framework, lecz network behavior, image strategy albo zbędne renderowanie.
Decyzja 3: czy iOS i Android mają być celowo różne?
Platform conventions mają znaczenie. Shared code nie powinien wymuszać identycznego interfejsu tam, gdzie użytkownik oczekuje natywnego zachowania. Cross-platform architecture może branchować UI i interaction behavior tam, gdzie wymaga tego produkt.
Nowoczesny React Native zmienia stare porównania
Aktualny React Native wykorzystuje New Architecture, a kolejne wydania usuwają legacy paths. Dlatego starsze porównania oparte na historycznym bridge coraz słabiej opisują obecny framework. Oceniaj aktualny runtime i konkretne native modules, których potrzebujesz.
Kiedy React Native jest mocnym wyborem
- Jeden product team odpowiada za iOS i Android.
- Istnieje wspólny backend/domain model.
- Produkt wymaga częstych, skoordynowanych release.
- Native capabilities są integracjami, a nie całą wartością produktu.
- Jedna warstwa TypeScript upraszcza ownership i maintenance.
Kiedy native warto rozważyć poważnie
- Specjalistyczna interakcja z hardware dominuje workflow.
- Krytyczny vendor SDK ma zdecydowanie lepsze wsparcie natywne.
- Zaawansowane graphics/media processing jest rdzeniem produktu.
- Platformy celowo mają inne feature sets lub osobne organizacje release.
Koszt to ownership, nie tylko pierwszy release
Porównuj co najmniej dwuletni ownership: równoległy feature work, QA na obu platformach, release coordination, zmiany backendu i maintenance. Szybszy pierwszy natywny prototyp nie musi być tańszy, jeśli każdą zmianę produktową trzeba implementować dwa razy.
Reguła Softech
Zaczynamy od architektury produktu. Jeśli shared code przyspiesza organizację bez ukrywania ważnych ograniczeń natywnych, React Native jest mocnym wyborem. Jeśli jedna część potrzebuje Swift/Kotlin, izolujemy tę granicę zamiast zamieniać preferencję frameworka w decyzję all-or-nothing.